Minik oğlunuz bir anda komşunun kızına aşık olduğunu söylerse panik olmayın. Çünkü 4-5 yaşlarındaki çocuklar sık sık aşık olabilir! Böyle bir durumda çocuğunuzu ayıplamak’ yerine sabırla dinleyin.
Sizin gözünüzde minicik bir bebek olmaktan bir türlü kurtulamayan çocuğunuz
gün gelip de size “Ben Berk’e aşığım” derse şoka girmeyin! 4-5 yaşlarındaki çocuklar bu tür sözleri sık sık dile getirebilir. Peki çocuklar neden aşk ve evlilik sözlerini söyler? Acaba gerçekten çocukların o küçük yüreği; biz yetişkinlerin gözünü kör eden aşk duygusunu hissediyor olabilir mi? Çocukların aşklarının masum ve duru olduğunu söyleyen Psikolog Şeyda Özdalga “Onların aşkı cinsellik içermediğinden ‘ayıp’ kelimesini kullanarak yaşamlarını kısıtlamayın” uyarısında bulunuyor.
İTİNA EDERLER
* Çocukların aşktaki heyecanları birden bire oluşur kısa süreli geçici ve değişkendir. Bu ay birini gelecek ay başkasını seçebilirler ve onu sevdiklerini söyleyebilirler. Bu dönemde birbirine yakın fiziksel özellikteki kişilere ilgi duyabilirler. Onun adı geçince ya da onu görünce bakışları gülüşleri mimikleri farklılaşır. Ya çok daha ilgili ya da çok utangaç olabilir. Giysilerine özel itina gösterir saçlarına değişiklikler yapar.
* 4-5 yaş dönemindeki çocuklar ‘aşık oldum’ gibi ifadelerden daha çok bu heyecan tutku ve aşkı “Biz evleneceğiz” şeklinde ifade ederler. Bu evliliğin de o yaşlarda gerçekleşmesi arzusunda olabilirler. Onlar bu konuşmaları anne babalarına masumca aktarır. Bu durumda; çocuğun duygularıyla alay etmeden ona karşı gereksiz sorgulamalarda bulunmadan ve onu eleştirmeden anlatmasını desteklemek çocukları rahatlatacaktır.
‘AYIP’ DEMEYİN!..
* Çocuklar sadece yaşıtlarına değil; kardeşlerine akrabalarına ve öğretmenlerine de ilgi duyabilir. Bu hisler cinsellikten uzak olup; karşısındakinin fiziki özelliklerini beğenme güven gibi ihtiyaçları beslemek istemeleriyle ilgilidir. Bu nedenle çocuğa karşı ‘ayıp yaklaşımı’ doğru değildir.
* Bu şekildeki tutumların; çocuğun duygusundan utanmasına suçluluk duymasına sevgi ihtiyaçlarını ebeveynleri ile sınırlamasına bu duyguyu bastırmayı öğrenmesine kendini değersiz hissetmesine ve özgüvenine olumsuz etkileri olabilir. Duygularını paylaşmasını desteklemek ve nötr kalmak çocuğu rahatlatacaktır.
* Çocuğun yaşamda öğrendiği şeyler duygusal ve sosyal gelişimine anlam katar. “Evleneceğim” dediği arkadaşı bir hafta sonra başka arkadaşıyla ilgilenirse yaşadığı deneyim ebeveynin yaklaşımından daha etkin olacaktır.
Sizin gözünüzde minicik bir bebek olmaktan bir türlü kurtulamayan çocuğunuz
gün gelip de size “Ben Berk’e aşığım” derse şoka girmeyin! 4-5 yaşlarındaki çocuklar bu tür sözleri sık sık dile getirebilir. Peki çocuklar neden aşk ve evlilik sözlerini söyler? Acaba gerçekten çocukların o küçük yüreği; biz yetişkinlerin gözünü kör eden aşk duygusunu hissediyor olabilir mi? Çocukların aşklarının masum ve duru olduğunu söyleyen Psikolog Şeyda Özdalga “Onların aşkı cinsellik içermediğinden ‘ayıp’ kelimesini kullanarak yaşamlarını kısıtlamayın” uyarısında bulunuyor.İTİNA EDERLER
* Çocukların aşktaki heyecanları birden bire oluşur
kısa süreli geçici ve değişkendir. Bu ay birini gelecek ay başkasını seçebilirler ve onu sevdiklerini söyleyebilirler. Bu dönemde birbirine yakın fiziksel özellikteki kişilere ilgi duyabilirler. Onun adı geçince ya da onu görünce bakışları gülüşleri mimikleri farklılaşır. Ya çok daha ilgili ya da çok utangaç olabilir. Giysilerine özel itina gösterir saçlarına değişiklikler yapar.* 4-5 yaş dönemindeki çocuklar
‘aşık oldum’ gibi ifadelerden daha çok bu heyecan tutku ve aşkı “Biz evleneceğiz” şeklinde ifade ederler. Bu evliliğin de o yaşlarda gerçekleşmesi arzusunda olabilirler. Onlar bu konuşmaları anne babalarına masumca aktarır. Bu durumda; çocuğun duygularıyla alay etmeden ona karşı gereksiz sorgulamalarda bulunmadan ve onu eleştirmeden anlatmasını desteklemek çocukları rahatlatacaktır.‘AYIP’ DEMEYİN!..
* Çocuklar sadece yaşıtlarına değil; kardeşlerine
akrabalarına ve öğretmenlerine de ilgi duyabilir. Bu hisler cinsellikten uzak olup; karşısındakinin fiziki özelliklerini beğenme güven gibi ihtiyaçları beslemek istemeleriyle ilgilidir. Bu nedenle çocuğa karşı ‘ayıp yaklaşımı’ doğru değildir.* Bu şekildeki tutumların; çocuğun duygusundan utanmasına
suçluluk duymasına sevgi ihtiyaçlarını ebeveynleri ile sınırlamasına bu duyguyu bastırmayı öğrenmesine kendini değersiz hissetmesine ve özgüvenine olumsuz etkileri olabilir. Duygularını paylaşmasını desteklemek ve nötr kalmak çocuğu rahatlatacaktır.* Çocuğun yaşamda öğrendiği şeyler
duygusal ve sosyal gelişimine anlam katar. “Evleneceğim” dediği arkadaşı bir hafta sonra başka arkadaşıyla ilgilenirse yaşadığı deneyim ebeveynin yaklaşımından daha etkin olacaktır.
Yoruma Kapalı.