Kadın olmak demek aslında başkalarının sorumluluğunu da üstümüze almak ve bunun sayesinde “sevgi”ye layık olmaktı. Ama aslında bahsedilmesi gereken insan olarak yaptığımız herşeyin sorumluluğunu almamız gerektiği. Seçimlerimiz yalnızca bize ait. Yapmak bir seçimse yapmamak da bi seçim. Kimse bizi bir şeyler için zorlamıyorsa neden dövünüyoruz? Bu durumda kadın olarak yanlışlarımızı gözden geçirelim:
Çevremizde sürekli olarak hayatından, çocuklarından ve kocasından şikayet etmeyen bir kadın var mı? Peki bunları değiştirmeye çalışan kaç tanesi? Geçenlerde okuduğum bir olayı paylaşmak istiyorum sizlerle…
40’lı yaşlarına çoktan “merhaba” demiş, düzgün giyimli bir kadının dertlenmeleriydi, tanık olduğum. Bizlere klasik anlamda yüklenmiş olan kadın kimliği şimdilerde bu hanımımıza ağır bir yük olmaya başlamış. Yeni yeni “insan”olarak var olduğunun bilincine vararak, tüm bunlardan şikayet etmeye başlamış bir hanım! Aynur olsun bu hanımın ismi… Yirmi küsur yıllık evliliğinde, kocasının isteklerini harfiyen yerine getirdiğinden söz etti Aynur! Çocuklarına iyi bir anne ve kocasına iyi bir eş olmanın dışında, kendisi için bir şey yapmamış olduğunun yeni farkına varmış Aynur! Ve Aynur artık üstüne vazife olmayan konularda “Hayır” demeyi akıl etmiş (?)..
Nedir ki bunun getireceği sonuç; tükenmişlik hissi, aile içi huzursuzluklar…
Kadınlar neden iş işten geçince dövünür? herşeyin nedeni kendisi değil mi? O kadar yıl ‘Hayır’diyemeyeceksin ve sonra ben ‘hayır’ demeye karar verdim diyeceksin. Peki kim kabul edecek? Bu durumda olması gereken şikayet etmek için ayrılan zamanın bir kısmını da harekete geçmek için kullanmak değil mi?
Başarılarımız, ilişkilerimiz, mutluluk ve mutsuzluklarımız… Hepsinden biz sorumluyuz. Mecbur değiliz. Sadece seçeneklerden birini tercih ediyoruz. Neden? Böylesinin daha iyi olduğuna inandığımızdan, sevilmek istediğimizden…Aslında kurban ediyoruz kendimizi.
O zaman ne yapmak lazım? Fazlaca gecikmeden ‘Hayır’ lügatımıza eklemek. Sevgiye layık olmak için ‘evet’lere ihtiyaç yok ve hatta belki de güzel olan ‘hayır’lara karşı sevmek. Sevgi için önemli olansa emek…
Bir başka önemli nokta da ‘BEN’. Her şey ‘ben’in içinde gizli ve bu bene taşıyacağından daha fazlasını yüklemek anlamsız…
Ve son söz… Hayat sizin, nasıl yaşayacağınız kararı yine sizin…
